woensdag

Vernederlandsing

Ik hou van de Nederlandse taal. Voor woorden als 'desalniettemin' en 'vergetelheid' kun je me spreekwoordelijk gezegd ’s nachts wakker maken. Ik heb er ook respect voor. Woorden hebben een ontwikkeling doorgemaakt, onze voorouders hebben uit het niets een taal bedacht die wij tot op heden nog steeds gebruiken. Het is ons gezamenlijk erfgoed waar ik trots op ben. Helaas lijkt het er meer en meer op dat ik de enige ben die hier zo over denkt.

Inmiddels alweer twee jaar geleden kwam het programma ‘Pimp my ride’ op de Nederlandse televisie. Een uit Amerika, waar anders, overgewaaide serie waarin oude krotten van auto’s werden getuned, bespoten en als nieuw werden geretourneerd aan de eigenaar. De auto was zoals gezegd gepimpt. Leuk, dacht ik, en origineel, een nieuwe naam bedenken ten behoeve van een programma. Het is toch creatief van die mensen.

Tot ik een tijd later een aantal Nederlandse jongeren het woord pimpen in de mond hoorde nemen, vervolgens het bij een Nederlands programma zag en in de krant las. Het woord pimpen werd omarmd door de Nederlandse samenleving. Door de Nederlandse samenleving, maar niet door mij. Want er zijn zoveel mooie Nederlandse woorden voor het woord pimpen. Neem nu alleen al opfleuren of opfrissen. Woorden die precies zeggen wat het is en waarbij iedereen weet wat er wordt bedoeld. Bovendien Nederlandse woorden en zodoende mijn voorkeur hebbende.

Maar niet enkel uit het buitenland overgewaaide woorden irriteren mij, ook nieuw bedachte woorden krijgen bij mij geen kans. Neem nu het woord breezerslet. Meisjes die voor een drankje seksuele handelingen verrichten. Niet enkel een vieze gedachte, maar ook een ranzig woord. Een woord dat je nu uit vele monden hoort komen, bij mensen van uiteenlopende leeftijden. En hoewel het in het jaarboek van ‘De Dikke’ is beland, komt dit woord niet in mijn woordenboek. Breezer is een merk, geen woord, om maar niet te spreken van ‘slet’.

Nu wil ik niet zeggen dat we meteen allemaal dure en oude woorden moeten gebruiken, ik vraag enkel om normaal Nederlands, ons gezamenlijke erfgoed. Een gift van onze voorouders. Iets waar we dankbaar voor mogen zijn. Dus laat ik nu een oproep doen aan iedereen die dit leest: haal het woord pimpen en breezerslet uit je lange-termijngeheugen en laten we met zijn allen weer lekker vernederlandsen.

donderdag

De vrouw: het sterke geslacht

Mannen zijn viezeriken. Stuk voor stuk en geen enkele uitgesloten. Nu ben ik niet het type dat één bevolkingsgroep over een kam scheert, maar hier kan zelfs ik niet omheen: volgens mij kan je nog beter een hondje dan een vriendje nemen. Een hondje kan je tenminste zo opvoeden dat ze niet meer tegen je been aanrijden, mannen zijn niet op te voeden.

Zo zag ik laatst een filmpje van een aangeschoten heer die met zijn leuter in een grill van een auto zat te porren. Ongegeneerd, bijna trots, zat hij tegen de grote SUV aan te humpen. Ik vergeet er bijna bij te vermelden dat het overdag was, in een drukke winkelstraat. Meneer kreeg zodoende genoeg bekijks. Niet dat dit hem stoorde, integendeel. Het maakte hem alleen meer enthousiast en opgewonden, hetgeen te merken was aan zijn seksuele bewegingen. Natuurlijk ben ik wel zo hypocriet om het filmpje helemaal uit te kijken, maar ondertussen denk ik er het mijne van.

In de krant stond een bericht van een man uit Australië dat zichzelf bevredigde in zijn auto. Politieagenten merkten hem op en verzochten hem vriendelijk doch dringend uit de auto te stappen. De viezerik ging ongestoord door. Nee, als een man eenmaal bezig is, is er geen stoppen meer aan. Hij dropte zijn witte goedje in een pastapot en opende toen pas de deur. In de auto vond de politie een zelfgemaakt seksspeeltje, wat pornoblaadjes en een Jack Russel. Het arme hondje, ongewild getuige van een misselijkmakende actie van zijn baasje.

Nu moet ik natuurlijk niet het heilige boontje uithangen. Vies van seksuele handelingen ben ik namelijk niet. Maar geen haar aan mijn hoofd die eraan denkt mezelf in het openbaar te gaan betasten, mannen na te fluiten of te behandelen als een stuk ‘vlees’. Respect voor jezelf en de ander is het belangrijkste. En toch merk ik bij veel mannen dat dit zogenaamde respect wat te wensen overlaat. Ook ik word wel op straat nageloeit door vieze mannetjes. Ook ik word wel eens met de ogen uitgekleed en om eerlijk te zijn word ik er onpasselijk van. Een beetje respect, mensen. Wat er in dat koppie omgaat is veel belangrijker dan hoe het koppie eruit ziet.

Nu gebruiken mannen als excuus dat ´ze jagers zijn´. Maar de mannen die ik ken, werken gewoon op kantoor en halen hun vlees net als ieder ander bij de slager of supermarkt. En ik betwijfel dat mannen jagers zijn. Er is vast wel een onderzoek naar gedaan (door een man natuurlijk) waar dit uit bleek en toch durf ik het te weerleggen. Want als je in het wild kijkt, zijn mannen toch luier dan ze zelf denken. Neem nu de prachtige leeuw. Bij de leeuwen jagen de vrouwen. Bij de leeuwen zorgen de vrouwen voor de kinderen en geven ze de mannen te eten. Het enige dat de mannen doen zijn kinderen verwekken, luieren en het vlees eten dat de vrouw met veel bloed, zweet en tranen heeft gevangen.

En als mannen jagers zijn, waarom hebben zij dan een lagere pijngrens dan vrouwen? Je zou toch zeggen dat jagers meer te verduren hebben dan mensen die veilig thuis blijven om voor de kinderen te zorgen? Hier heeft men een verklaring voor: een vrouw heeft een hogere pijngrens omdat het lichaam ervoor gemaakt is om er een kind uit te werpen. Nu ben ik zelf gelukkig nooit bevallen, maar ik hoor van vrouwen dat het autje pijn doet... pijn die niet meer van belang is als het kind geboren is (ik geloof er geen snars van, maar dit terzijde). Pijn die mannen nooit kunnen doorstaan. De inspanning bij een bevalling is groot. Terwijl de man met een witbleek gezicht werkeloos aan de zijkant van het bed staat, doet de vrouw al het werk. Ik herhaal: doet de vrouw al het werk. We hebben toch meer gemeen met leeuwen dan we zelf zouden denken.

Net als bij leeuwen baren de vrouwen, zorgen ze dat er eten in huis is en worden de kinderen verzorgd. Hiernaast werken ze en hebben ze ook nog een sociaal leven. Ik kan me niet voorstellen dat een man ertoe in staat is dit alles te bewerkstelligen. De man heeft er geeneens tijd voor. Hij is te druk met het scouten naar dames of het aandacht schenken aan de zogenaamde genotsknots. Alsof dit allemaal nog niet genoeg is, moeten ze ook nog kletsen met andere mannen over de laatste veroveringen of de nieuwste editie van de Playboy. Tuurlijk, dit doen wij vrouwen ook, maar dan efficiënter. Want vrouwen kunnen twee dingen tegelijk. We strijken een overhemd terwijl we luisteren naar het vunzige verhaal van een vriendin en koken terwijl we een lachen over de grootte van zijn geslachtsdeel.

Nee, ik ben blij dat ik een dame ben. Hoewel iedere man me hierover zal tegenspreken, zijn wij toch duidelijk het sterkere en zelfverzekerde geslacht. Want ik heb nooit een vrouw horen opscheppen over haar schaamlippen, noch heb ik een verhaal gelezen over een vrouw dat zich in het openbaar bevredigd. Nee, deze excessen zijn enkel bedoeld voor mannen. Laten wij er als dames maar om lachen en de enige conclusie trekken die hierover te trekken valt: ze weten simpelweg niet beter!